Takıntılar , çocukluktan erişkinliğe , erişkinlerden yaşlılara kadar her yaş grubunda görülebilir.
Takıntılı insanlar , aklına birtakım konuları takan ve bu konuları çözmekte zorlanan, bunlar vasıtasıyla acı çeken insanlar olabilmektedir.
Hastalık boyutlarına ulaşmasa da zaman zaman takıntılar hayatımızın bir devresinde gözlenebilmekte kimi zamanda kişinin bir parçası olduğunda her zaman yanımızda olabilmektedir.
Bu kişiler işte kapıyı kapattım mı ?,elektrikleri söndürdüm mü?,ütüyü prizde bıraktım mı? yahut da arkadaşıma şöyle söyledim acaba alındı mı? diyerekten gidebilirken hayatın belirli dönemlerinde mutsuzlukla sıkıntılarla bu takıntılar artmakta ve bir hastalık boyutuna gelebilmektedir.
Çocuklarda en fazla karşılaştığımız takıntılar anne babayı kaybetme,bir şekilde hayatta korktukları konuların başlarına gelebilmesi yahut da bazen erişkinlerde de görebildiğimiz sıklıkla el yıkama bir şekilde o çizgilere basmamaya çalışma ,bir takım davranışlardan uzak durma,kapıyı defalarca açıp kapama,aynı soruyu defalarca sorma olarak gözlenebilmektedir.
Gençlerde ise bu durum biraz daha çok arttığında özellikle dersler konusunda çok takıntı yapmaktadırlar.Acaba şunları çalıştım gelebilecek mi şu konudan ne yapacağım sınavda başarılı olabilecek miyim ? diye defalarca bunlarla uğraştığı için, bir süre sonra artık hayatı bunlar çerçevesinde gitmeye başlıyacaktır.
Erişkinlerde ise temizlik takıntılarının dışında bir takım düşüncelerde gözlenebilmektedir.Yakınlarıma birşey olacak mı ? Bir takıntı haline gelebilir.Bu hem bir korku hemde sürekli uğraşıldığı için çocukları vb arayıp kontrol etmek onların hayatında sıkıntı oluşturur.
Yaşlılıkta ise acaba bir hastalığım mı var gibisinden bir yere çıkmamak ve doktor doktor gezmek olarak seyredebilir.Sürekli tansiyonunu ölçtürmek, sürekli tahliller yaptırmak..
Takıntılar farkedilmediği zaman hayatımızı kısıtlayabilir.
Önemli olan takıntımızı olup olmadığını araştırmak varsa bunlarla ilgili çözüm arayışı içine girmek en doğru davranış olacaktır.
