Saldırganlık, öfkenin sonucunda meydana gelen bir eylemdir.
Hepimiz öfkeleniriz,hepimiz günlük yaşam çalkantıları içerisinde birşeylere kızarız.İstenmeyen bir durum karşımıza çıktığında ister istemez hepimiz sinirleniriz.Bu çok doğaldır.
Fakat önemli olan bir sonraki adımdır.Ne yaptığımızdır.
Bizler saldırganlığı teşvik etmemeli aksine onun karşısında durmalıyız.
Öfke kontrolü denen birşey var bunu öğrenmeliyiz.Öfkemizi kontrol etmeyi öğrendiğimiz zaman saldırganlık ortadan kalkacaktır.
Ağaç yaşken eğilir diyoruz ve anne babaların dikkat etmesi gereken yerlerin altını çiziyoruz.
Aile içerisinde yetişen çocuk anne babasını örnek alması çok doğaldır.Bu nedenle anne baba saldırganlık modeli olmamalıdır.Eğer olursa çocukta bu aldığı modeli dışarıda,okulda herhangi bir yerde uygulayacak ve olumsuz bir tablo oluşacaktır.Ör: Okulda kavga çıkarması,hayvanlara eziyet etmesi gibi.
Çocuğun hiç yoktan saldırgan davranışlar göstermeside doğal birşeydir.Fakat bizler bu saldırganlığa hoşgörü göstermemeliyiz.Çocuk kendine şunu diyebilmeli : ''Ben saldırgan bir davranışta bulundum fakat bunu yapmamla istediklerimi elde edemedim,bir işe yaramadı'' işte bunu çocuğa dedirtebilmeliyiz.
Çocuğa bunu hissettirmek yerine karşılığında dayakla cezalandırmak en büyük yanlış olacaktır.Çünkü çocuğa otomatik olarak bu davranış öğretilmiş olacaktır.
Çocuğu aynı şekilde Tv deki şiddet içeren görsellerden uzak tutmak gerekir.Bunların birer kurgu olduğu ona gösterilmelidir.
Şunu söylemeden geçmeyelim.Çocuğun tamamen saldırganlıktan arınmış olmasını beklememeliyiz.Bir miktar olacaktır.Fakat önemli olan çevresindekilere(arkadaş,aile ..) zarar vermemiş olmasına dikkat edilmelidir.
Ailelere büyük görev düştüğü aşikar.
Unutmayalım : Saldırganlık iyi birşey değildir.Çünkü karşılığında birşeyi değiştiremezsiniz.Değiştiremeyeceğiniz birşey için uğraşmak mantıklı değildir.
Saldırganlığımızı en aza indirelim ! Öfke kontrolünü öğrenelim ! ..
