Bazı insanlar kendi duygularını,düşüncelerini, yapmak istediklerini bir kenara bırakıp çevrenin sesine aşırı kulak veriyorlar.
İnsanlar çevrenin sesine bu şekilde kulak verip bir nevi onlar için yaşamaya başlayınca ,çevreden bir ödül alma beklentisi içine giriyorlar.
Bu gerçekleşmeyecek bir şeydir.
Çünkü çevre zamanla bizi verici , kendilerini ise alıcı yerine koyuyor.
Bu ilişkilerde de aynı şekilde işler.Alıcı ve verici durumunda biz verici olarak hiçbir zaman alıcı olmayı öğrenemiyoruz.Tam terside doğru olmakla birlikte biz böylece hep çevreyi kafamıza takmakla kalıyoruz.Hiçbir zaman alıcı olamıyoruz hep çevreye birşeyler veren,çevreyi dikkate alıp işlerini ona göre yönlendiren oluyoruz.
Sonucunda da büyük bir hüsran bizi bekliyor tabi.
O nedenle kendi istediğimiz dışında başka şeyleri kafamıza takmamız gerekir.Başkaları bizden birşey istediği zaman içimizdeki ses onu istemiyorum diyor ise buna rahat bir biçimde hayır diyebilmeliyiz.
Çevreyi çok dikkate almayın.Önemli olan sizin ne düşündüğünüz.
