Dur oğlum,dur !! yapma !! Herkes sana bakıyor..
Tren beklerken bir istasyonda duydum bu sözleri..
Kulaklığımı çıkardım daha bir dikkat kesildim..
Bir anne çocuğuna söylüyordu..
Çocuk yaramaz sayılmamakla birlikte hafiften, bir sağa bir sola koşuyordu.Yerinde durmuyordu anlaşılan.
Herşey tamam da bu ''yapma oğlum herkes sana bakıyor'' da neyin nesiydi.
Annenin çocuğuna verdiği zarardan haberi yoktu.
Biraz daha dikkat kesildim ki.Anne çocuğun sağa sola koşmasına değil de meğer
çocuğun insanları farkedip durmasını istiyordu.
Yani anne çocuğun bilinç altına şu mesajı veriyordu:
''Bak oğlum,topluluk içindeyiz.İnsanlar var etrafımızda.Sakın sesini çıkarma.Otur oturduğun yerde.İnsanların içinde komik duruma düşme.Herkes sana bakmasın.Dikkat çekme..'' diyordu tam olarak.
Bu 'herkes' de kimdi Allah aşkına ? Farklı türden insanlar mıydı bu herkes ?
Bir çocuğun dikkat çekmesinden daha doğal ne olabilirdi ki ?
Ayrıca aile böyle yaparak çocuğun gelişime nasıl bir zarar verdiğinin farkında mıydı acaba ?
Bu sadece küçük,minicik bir örnekti aslında.Aileler bu şekilde davranarak çocuğun bilinç altına kendi fikirlerini empoze ediyor.Sonuçta çocuk ya sessiz sakin biri olarak çıkıyor karşımıza ya da bir konuda psikolojik sorunu olan biri.Utangaç,çekingen ya da farklı bir kişilik sorunu.
Atalarımız ' ağaç yaşken eğilir' diye boşuna dememişler.
Fakat ben ailelerin bu farkındalığa sahip olmasını istiyorum.Çocuk gelişimi hakkında bilgilenmelerini ,bilinçli olmalarını istiyorum.
Farkında olmadan yaptıkları aşırı koruyuculuğun sonuçlarını o çocukların çekmesini istemiyorum.
Çünkü biliyorum zarar veriyor.Aileler çocuklarını kendilerine benzetmek için yaşarlar biliyorum.Çünkü farkındayım çoğu kez çocukların bundan zarar göreceğini.
Bunun için aileler bu konuda bilinçli olalım.
Köşeye çekip oturanlar,kazanmadı hiçbir zaman ve kazanmayacakta.
O an o ortamda ki herkes değil.Tüm dünya baksın bize ki aldığımız oksijenin hakkını verelim.
