2 Ekim 2012 Salı

Geçmiş tozdur,üfle gitsin !


     Zamansız  Zamanlarda

Çok zaman önceydi.O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.



İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.Bir daha 



hiç doğmayacak gibi dolu ve anlamlı.

Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan.Bir parçasına  dün dedi, 

diğer parçasına bugün,öteki parçasına da yarın.




Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.Dünü düşünüp pişman oldu,

yarını düşünüp telaşlandı;ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıklarını

 hep güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.

Farkında olmadan rezil etti bugünü.Oysa yarın,bugüne dün diyor,dün de bugün 

için yarın diyordu.Bir türlü beceremedi.




Bir eliyle yarına,diğer eliyle düne yapıştı.Bugünü eline yüzüne bulaştırdı...


Mutsuz oldu insan.Ve ne gariptir ki yarının telaşını da,dünün pişmanlığınıda

 hep bugün yaşadı;ama bugünü hiç yaşayamadı.



Ne yarın ne de dün !


Erdal Demirkıran



'kaynak: Erdal Demirkıran '


0 yorum to “Geçmiş tozdur,üfle gitsin !”

Yorum Gönder